Zoeken


Europese Bidsprinkhaan

Europese Bidsprinkhaan

Een Bidsprinkhaan heeft twee grote grijppoten die eruit zien alsof hij bidt. Deze vangarmen zitten in elkaar geklapt als de bidsprinkhaan in rust is.
Bidsprinkhanen zijn geen echte sprinkhanen, ze zijn familie van de kakkerlak. Een gewone sprinkhaan eet planten maar de bidsprinkhaan is een echte vleeseter. Het zijn zelfs kannibalen. Ze eten alles wat ze aankunnen. Ook zijn het geen kruipende of springende insecten, maar staan ze bijna altijd rechtop, in afwachting tot ze toe kunnen slaan.
Het zijn ware meesters op het gebied van camouflage. Alle soorten hebben zich perfect aan hun omgeving aangepast. Er zijn zo'n 2300 soorten bekend. Heel veel soorten zijn groen, ze lijken op bladeren, maar je hebt er ook die op bloemen of op takken lijken. Of ze nemen de kleur aan van de bodem waarop ze leven. Alle soorten hebben een driehoekige kop met grote uitstekende ogen. Geen een insect kan zo ver met zijn kop ronddraaien als de bidsprinkhaan. Het zijn geduchte rovers!

Kung Fu Mantis Vs Jumping Spider

Kort en verrassend filmpje over de vraatzucht van de bidsprinkhaan. 
Meriansborstel rups, roodbruine variant

Meriansborstel rups, roodbruine variant

Een tijdje geleden is de Meriansborstel rups met zijn felle geelgroene kleuren en rozerode uitsteeksel al op deze site gepost. Bij de tags hieronder kan je dit terugvinden. 
Dit is de roodbruine variant van dezelfde rups. 
Vuurwantsen

Vuurwantsen


De Vuurwants is een onschadelijk insect van 9 tot 12 millimeter, met zwart en rode tekening en bruin-rode ogen. Ze eten afgevallen bladeren en soms insecten. Ze helpen dus de tuin op te ruimen. Hun waardplanten (favoriete planten waar ze op leven) zijn de Lindeboom, Robinia-bomen en Kaasjeskruid. De exemplaren op deze foto zijn gezien op- en bij een Stokroos

Het zijn geen kevers. Ze behoren tot de orde van de wantsen en de specifieke familie van de vuurwantsen. Wantsen kan je duidelijk herkennen aan het driehoekig schildje op hun rug. Hoewel ze vleugels hebben kunnen ze niet vliegen. Maar hun neefjes in Zuid-Europa kunnen dat wel. Ze leven in groepen, waardoor ze snel zullen opvallen. De groep bestaat uit volwassen dieren en nimfen (kleintjes) door elkaar. De nimfen zijn kleiner en hebben maar 1 paar zwarte vlekken, daar waar hun vleugels komen. De nimf moet 5 keer vervellen, daarna zijn ze volwassen. 

Met hun zuigsnuit zuigen ze sappen uit dode bladeren. Om voedingsstoffen aan te vullen zuigen ze ook dode insecten leeg, of dode soortgenoten. Soms jagen ze op levende insecten. Met stinkklieren kunnen ze een indringende geur verspreiden. Rood en zwart zijn in de natuur typische waarschuwingskleuren, zo maken ze kenbaar dat ze giftig zijn.
Ze maken het gif uit het sap van de planten die ze eten. Vinken en gorzen, 2 vogelsoorten lusten wél  vuurwantsen. Het gif wat ze maken is interessant, een van de onderdelen van het gif wordt momenteel intensief bestudeerd. Dit gif heeft een zeer sterke antibacteriële werking. Het dood bacteriën die resistent zijn voor antibiotica. (denk aan MRSA, de beruchte ziekenhuisbacterie) Deze giftige interessante stof heet Pyrrhocorine. De Latijnse naam voor vuurwants is Pyrrhocoridae, hier is de giftige stof naar vernoemd. 



Meriansborstel vlinder van voren

Meriansborstel vlinder van voren

 

De Meriansborstel nachtvlinder is best groot. Het is eigenlijk een dikke mot
Ze hebben opvallende dichtbehaarde voorpoten en veel dons op hun lichaam
Nog opvallender zijn hun enorme oranjebruine gevederde antennes
Meriansborstel vlinder, vleugel tekening

Meriansborstel vlinder, vleugel tekening

In tegenstelling tot de harige felgroene rups, met zijn rozerode uitsteeksel, is de vlinder die hij later wordt niet zo opvallend van kleur.
De kleur van deze nachtvlinder kan variëren van lichtgrijs met zwarte tekening tot egaal zwartgrijs. 
Wat wel opvallend is aan de Meriansborstel vlinder is dat hij vrij groot is, het is eigenlijk een grote mot. 
Ook hebben ze opvallende dichtbehaarde voorpoten en veel dons op hun lichaam
Nog opvallender zijn hun enorme oranjebruine gevederde antennes

Close-up van de Meriansborstel rups

Op een zomerdag kwam ik deze beauty tegen.
Voordeel dat ik mijn mobieltje altijd bij heb!
Snel foto's en filmpjes maken voordat hij wegkruipt!
 

Rups van de Meriansborstel nachtvlinder

Niet zo een hele scherpe opname, maar je kan wel zijn "voetjes" zien.
Glansmug

Glansmug

De Glansmug (Ptychoptera Contaminata) lijkt een beetje op een gewone langpootmug.
Ze hebben bredere vleugels dan de langpootmug en zwarte vlekken op hun vleugels.
Ze zijn glanzend zwart met gele en oranje vlekken.
De larven van de Glansmug leven in de modder en rottende bladerdrab langs oevers. 
Deze foto is dan ook gemaakt bij een vijver.

Monsterlijke insecten oorlog

Documentaire over monsterlijke insecten
Tags:
Insect
Pop van een zweefvlieg

Pop van een zweefvlieg

Dit is de pop van een zweefvlieg op een tak van een tomatenplant.  
Welke zweefvlieg is onbekend want er komen 363 soorten voor in Nederland. 
Dit insect is een direct familelid van de huisvlieg, maar lijkt er niet op vanwege zijn zwarte en gele kleuren. 
Ze bootsen wespen, bijen en hommels na. Het zijn vaste bezoekers van bloementuinen.
Rups Sint-jacobsvlinder

Rups Sint-jacobsvlinder

De rups van de Sint-jacobsvlinder wordt zebrarups genoemd.
De Sint-jacobsvlinder is een dagactieve nachtvlinder uit de familie van de spinneruilen, onderfamilie beervlinders.
Hij komt voor op zandgronden waar zijn waardplanten jacobskruid en andere kruiskruidsoorten voorkomen.
De plant waar de rups op leeft is giftig.
De rups zelf wordt ook giftig door het eten van de plant.
Dit geeft hij aan doormiddel van zijn felle kleuren. Daarom eten vogels deze rups niet. Ook de vlinder is nog steeds giftig.
  « 1